Als liefde het is
Als liefde het is
Wat we samen te geven hebben
In een wereld die draait
En zelden nog luistert
Als liefde het is,
Dan hou ik je vast,
Tegen de storm
En tegen mezelf.
Als liefde het is,
Zonder vragen, zonder doel
Zonder kaarten, zonder route
Dan is dat wat ik voel
We lopen door het stof
Langs gezichten van steen
Maar jouw hand in de mijne
Maakt de wereld weer één
Als liefde het is
San is dat genoeg
Dan dragen we vuur
Door regen en wind
Geen goud, geen bezit
Geen hemel in zicht
Maar liefde
Dat is ons gezicht
Als liefde het is
Om te helen, niet te winnen
Dan veeg ik het stof
Van je handen, je huid
Dan zing ik jouw naam
Tussen muren van twijfel
Want wat anders nog rest
Is stilte die snijdt.
Als liefde het is
Dan is dat genoeg
Dan dragen we vuur
Door regen en wind
Geen kroon, geen bewijs
Geen plan of plicht
Maar liefde
Dat is ons gezicht
Als alles verdwijnt
En de nacht ons vindt
Dan blijft er iets kleins
Dat ons herinnert
Dat wij ooit zwoeren
Niet voor niets te bestaan
Dat wij bleven geloven
Tegen beter weten aan
Liefde — alleen liefde
En daar blijf ik voor gaan
Als liefde het is
Die door de straten dwaalt
Langs gebroken ramen
En vergeten verhalen
Als liefde het is
Die niet mooi hoeft te zijn
Dan geef ik haar alles
Wat ooit nog van mij is
Als liefde het is
Dan is dat genoeg
Dan dragen we vuur
Door regen en wind
Geen rijkdom, geen licht
Geen hemel in zicht
Maar liefde
Liefde, ons gezicht
Als niets ons blijft
Dan de kracht om lief te hebben
Dan dragen wij, mijn vriend
De wereld in onze handen
Vallen zonder bang te zijn
Ik liep te lang met lege handen
Te bang om iets te laten gaan.
Tot jij het zei — zo onverwacht
En iets in mij weer op kon staan
Ik wil vallen, zonder bang te zijn
Zweven op de golven van jouw licht
Laat me drijven, laat me los
Ik ben niet meer wie ik was
Ik val en ik blijf
Vallen zonder bang te zijn.
Ik voel de zon door wolken breken
De stad zingt zacht, het leven lacht
Geen stap te ver, geen droom te groot
Jij maakt het donker licht vannacht
Ik wil vallen, zonder bang te zijn
Voor de wereld onder mij
Elke slag, elke adem, zegt: dit is echt, dit is vrij
Geen rem, geen spijt
Ik val en blijf
Vallen zonder bang te zijn.
Laat me vallen, laat me zweven
In wat ik ooit als valkuil zag.
De sprong die ik nu durf te wagen
Brengt me verder dan ik dacht
Ik wil vallen, zonder bang te zijn
Zweven op de golven van jouw licht
Laat me drijven, laat me los
Ik ben niet meer wie ik was
Ik val en ik blijf
Vallen zonder bang te zijn
Om vrij te zijn met jou
Ik heb geleerd te schuilen
Te zwijgen als het moest
De muren die ik zelf heb opgetrokken
Zijn hoger dan mijn moed.
Maar jij keek door me heen
Alsof ik weer mocht groeien
Alsof het veilig was om niet mezelf te blijven snoeien
En ik weet
Het lijkt misschien te laat
Maar iets in mij zegt
Dat jij mij echt verstaat.
Om vrij te zijn met jou
Geef ik alles wat ik heb
M’n trots, m’n rust, m’n adem
En wat er nog meer is van mezelf
Om vrij te zijn met jou
Laat ik alles achter mij
Want jij bent de reden
Dat ik weer groot kan zijn.
Ik zou m’n hart opnieuw vertrouwen
De stilte laten gaan
De nachten die te kil waren
Met de mooiste dromen overslaan
Geen gouden kroon of glans
Geen spel dat ik moet winnen
Geen masker dat ik draag
Om de strijd opnieuw te beginnen.
En ik weet
Het lijkt misschien te laat
Maar iets in mij zegt
Dat jij mij echt verstaat.
Om vrij te zijn met jou
Geef ik alles wat ik heb
M’n trots, m’n rust, m’n adem
En wat er nog meer is van mezelf
Om vrij te zijn met jou
Laat ik alles achter mij
Want jij bent de reden
Dat ik weer groot kan zijn.
Nachtzicht
Ik dacht de nacht te kennen
Haar ontluisterende val
Maar jij was donkerder dan zij
Ben bang voor wat komen zal
En ik, als een domme jongen
Die in jouw woord geloofde
Nu zeg ik zonder twijfel
Ons hoofdstuk is gesloten.
O nacht — jij hebt me alles laten zien
Het masker, het mes
Haar waarheid en haar schijn
O nacht jij trok het doek van haar gezicht
Bracht elke scheur, elke leugen in één seconde aan het licht
En nu zie ik helder
Geen twijfel houdt me tegen
Mijn ogen branden door haar heen als vuur door regen.
Want ik heb nachtzicht, nachtzicht
En wat jij voor me verborg
Ligt nu open voor mijn ogen
En ik loop eindelijk door.
Jij dacht dat niemand keek
Dat niemand jouw sluipen hoorde
Je liep zo licht door al je leugens heen
Alsof mijn hart niet bestond
Geen teken van berouw
Geen aarzeling, geen pijn
Je brak wat ik je gaf
Nog vóór het ooit van ons kon zijn.
O nacht — jij hebt me alles laten zien
Het masker, het mes
Haar waarheid en haar schijn
O nacht jij trok het doek van haar gezicht
Bracht elke scheur, elke leugen in één seconde aan het licht
En nu zie ik helder
Geen twijfel houdt me tegen
Mijn ogen branden door haar heen als vuur door regen.
Want ik heb nachtzicht, nachtzicht
En wat jij voor me verborg
Ligt nu open voor mijn ogen
En ik loop eindelijk door.
Je zocht nachten zonder namen
Vreemde handen, vreemde huid
En dan kwam jij terug naar mij
Met woorden zonder geluid.
Maar ik zie door duister heen
Door elke flauwe glimlach, elke gespeelde spijt
Mijn ogen branden in het duister
Ik heb nachtzicht.
En jij , jij bent me kwijt.
O nacht — jij hebt me alles laten zien
Het masker, het mes
Haar waarheid en haar schijn
O nacht jij trok het doek van haar gezicht
Bracht elke scheur, elke leugen in één seconde aan het licht
En nu zie ik helder
Geen twijfel houdt me tegen
Mijn ogen branden door haar heen als vuur door regen.
Want ik heb nachtzicht, nachtzicht
En wat jij voor me verborg
Ligt nu naakt voor mijn ogen
En ik loop eindelijk door.
Ik weet het wel
t Is snel gezegd
Het is vaak gedaan
Dat wie leert van pijn
Niet nog eens faalt
Maar die keer dat jij me aankeek
Was ik alweer verdwaald
Ik weet het wel jij wordt mijn val,
mijn laatste restje trots verbrand
Nog voor ik je naam durf te vragen
Lig ik al in je hand.
Zoals het water dat zich laat vangen
Door een rivier die het verslindt
Ik geef me over
Al weet ik hoe het eindigt
’t Is snel gezegd, het is vaak gedaan
Dat liefde blijft of iets verklaart
Maar jij en ik, we weten wel
Het brandt, het dooft, zoals het gaat.
Ik weet het wel, jij blijft geen zomer
Je brandt en dooft weer uit
Een kus wordt as, een lach wordt leegte,
Het bed een echo van geluid.
Ik weet het wel, dit spel van vlees
Eindigt altijd met verlies.
En ik zal huilen om jouw glimlach
Zoals een dronkaard om z’n lied
Ik heb gelachen tot het pijn deed
Gezwegen toen ik wilde schreeuwen
Gelogen om te blijven, gevochten om te breken.
’t Is snel gezegd, het is vaak gedaan
Dat liefde blijft of iets verklaart
Maar jij en ik, we weten wel
Het brandt, het dooft, zoals het gaat.
Ik weet het wel, jij blijft geen zomer
Je brandt en dooft weer uit
Een kus wordt as, een lach wordt leegte,
Het bed een echo van geluid.
’t Is snel gezegd, het is vaak gedaan
Dat wie geleerd heeft, nooit meer valt
Maar ik val weer, keer op keer
Omdat het mooi was
Omdat jij het bent.